آنروز بعدازظهر
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
اینجا در اتاق تنها نشستهام. هنوز کسی نیامده است. هندزفری را چپاندهام در گوشم اما چیزی در حال پخش نیست. فایلهای موسیقی را بالا و پایین میکنم، همه را دوست دارم و در این یکماه بارها آنها را شنیدهام. اما حالا میترسم. کافیست علامت پِلی را لمس کنم و بعد..
چرا هر قدر جلوتر میروم دنیا مسخرهتر و مزخرفتر میشود؟
*بیدل
برچسب: که گم, جوانی را,دعا برای چیزی که گم کردیم,
نویسنده: رویا موسوی